Wie is de huidige generatie jongeren?

How to focus in the age of distraction - mindmap from Jane Genovese's Learning Fundamentals - source: http://learningfundamentals.com.au/presentations/focus/

How to focus in the age of distraction – mindmap from Jane Genovese’s Learning Fundamentals – source: http://learningfundamentals.com.au/presentations/focus/

Wie is de huidige generatie jongeren? Onno Hansen schreef er een fascinerend artikel over voor Frankwatching (2016-05-10). Ze “vertoont opvallend gedrag in de klas. Ze kunnen zich slechts kort op iets focussen en abstract denken is een uitdaging. Verder overheersen extreme meningen van leerlingen tijdens discussies in de klas, die emotioneel worden verwoord en verdedigd. De uitkomsten van ons onderzoek wijzen er niet op dat jongeren radicaliseren of steeds dommer worden. De opvallende gedragingen zijn het gevolg van een onderliggende oorzaak: jongeren zijn gefragmenteerd.

Het fragmentatieproces dat veel jongeren in zijn greep houdt, begint bij de wereld van volwassenen. Wij hebben een maatschappij ingericht waarbinnen ontwikkelingen en gebeurtenissen elkaar in een razend tempo opvolgen. (…) Volgens socioloog Zygmunt Bauman is onze samenleving vloeibaar geworden: alles verandert te snel voor ons om nieuwe routines te kunnen ontwikkelen of tot reflecties te kunnen komen. Media, die het nieuws voor ons zouden kunnen duiden, richten zich met name op soundbites, scoops en extreme uitspraken. (…) Op sociale media heersen ultrakorte berichtjes en memes, terwijl menig online discussie bestaat uit een uitwisseling van gesloten opvattingen en trollende berichten. En het gebruik van technologie als zodanig leidt ertoe dat onze keuzen meer op de korte termijn gericht zijn.

Ook op school en in het gezin wordt gefragmenteerd. In reactie op onze vloeibare tijden wordt alles volgepland. Leraren zijn overbelast door alle extraatjes die zij moeten verzorgen ten behoeve van het welzijn van hun leerlingen, terwijl veel ouders hun kinderen van pianoles naar voetbaltraining slepen. Simpele gesprekken met ons als volwassenen die voor jongeren als kader om de werkelijkheid te begrijpen kunnen fungeren, voeren wij zelden met hen. (…)

Jongeren versterken zelf ook hun eigen fragmentatie. Bovenop de processen die in gang gezet zijn door volwassenen, houden jongeren hun eigen ‘cirkel van fragmentatie’ in stand. Deze cirkel begint met het multitasken van veel jongeren. Zij chatten, doen hun huiswerk, kijken een YouTube-video en leggen tegelijk aan hun ouders uit dat zij hun examen van morgen prima onder controle hebben. Helaas is ons menselijk brein niet goed in multitasken. Hoe meer activiteiten wij tegelijk doen, hoe minder informatie in ons brein wordt opgenomen. En hoe meer kans wij hebben dat de informatie ons wel bereikt op een plek waar wij deze nooit meer kunnen terugvinden. Bovendien heeft ons brein na het afronden van een activiteit vijftien minuten nodig om zich weer te kunnen concentreren – en deze tijd krijgt ons brein niet van ons. Het multitasken binnen een gefragmenteerde samenleving maakt dat jongeren slechts kleine hapjes informatie uit de informatiestroom tot zich nemen. (…)

De informatie binnen het kortetermijngeheugen is een van de twee bronnen waaruit het langetermijngeheugen put om onze persoonlijkheid vorm te geven. Deze bron levert gefragmenteerde indrukken. De andere bron voor het langetermijngeheugen wordt gevormd door de dromen en wensen die wij hebben met betrekking tot onze toekomst. Bij het merendeel van de jongeren zijn deze dromen en wensen slechts gericht op de korte termijn. (…) Het gebrek aan een coherent interpretatiekader zorgt er ook voor dat veel jongeren moeite hebben met abstract denken. (…)

Aan het gefragmenteerd zijn, kleven gelukkig ook voordelen. Gefragmenteerde jongeren kunnen zich gemakkelijker verliezen in activiteiten als gamen en in een staat van flow komen. En zij hebben minder routines die hen hinderen bij het reageren op nieuwe situaties. Het best is dit zichtbaar met betrekking tot technologie. Daar waar volwassenen technologie benaderen met behulp van bewezen successtrategieën, gaan jongeren in de regel veel onbevangener te werk. Zij proberen de raarste dingen uit om iets werkend te krijgen. Dat is dan ook een belangrijke reden dat zij zich meer op hun gemak voelen met technologie dan volwassenen. Het is ook een belangrijke reden waarom zij denken te kunnen multitasken. En zo sluit de cirkel van fragmentatie zich.”

Hansen schreef dat artikel als vervolg op eerdere artikels op Frankwatching n.a.v. de eerste uitkomsten van Europese projecten als Dynamic Identity en IDentifEYE, en het basisrapport “Youngster identities in the context of online communication, new techologies and visual information” (2015-12). Hij trekt acht duidelijke conclusies uit dat onderzoek:

  1. Jongeren prefereren asynchrone communicatie
  2. Jongeren hebben geen kant-en-klare identiteitsnarratie
  3. Communicatie tussen generaties is problematisch
  4. Jongeren claimen altijd zichzelf te zijn
  5. Nieuwe technologie is een sleutel om jongeren te openen
  6. Jongeren zijn ‘digital naives’
  7. Multitasken berokkent schade aan de identiteiten van jongeren
  8. Volwassenen moeten zich bijscholen.

Uitsmijter: “So long social media: the kids are opting out of the online public square” (Felicity Duncan, 2016-02-02).

Dit artikel verscheen eerder elders – op 2016-05-12.

Getagged

Bedenkingen? Aanvullingen? Correcties? Lof? Reageer!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: