Tagarchief: Bambust Fran

Over olifantenpaadjes sprinten naar catalogi met user stories?

Pleidooi voor structureler werken met user stories en mystery shopping – een persoonlijke column

“Het feestje is niet langer bij het product maar bij de consument, en als merk moet je tegenwoordig proberen deel te hebben aan hùn feestje.” Welke Belgische reclamemaker was het ook weer die dat zei? Zijn intro was iets als “‘Vroeger ging reclame over consumenten het gevoel geven dat een merk een feest was waar ze bij wilden zijn, maar vandaag lukt dat enkel nog voor merken als Martini.” [‘k Ben de exacte quote & bron vergeten, excuseer.]

Feestende burgers? Gelijk hebben ze. “En dan maandagmorgen eerste werk dat dossier regelen, bij de provider of die andere grote organisatie. Als dat maar snel geregeld geraakt.” Of ze nu veel energie hebben of moe zijn van de kater of ’n burnout: bitter weinig burgers vinden het fijn om dingen te moeten uitvissen of aanvragen of regelen. Laat staan dat ze zelfs de meest opgeleukte sites ook boeiend vinden. Zeg ’s eerlijk: wie wil zich graag o zo grondig documenteren en dan gezellig procedures doorlopen? “Plug ’n play is de norm, regel het mij aub automatisch, weten jullie niet alles al? Er zijn leukere dingen of belangrijkere.” [Denk ook aan hoe de verenigingen waar mensen in armoede het woord nemen boven alles automatische rechtentoekenning vragen – meer zekerheid en comfort, minder vermoeiend gepieker.]

Mensen hebben geen tijd of geen zin, laat ons daar maar wat vaker van uitgaan. Of ze nu decision fatigue (beslismoeheid), CPA, CVS of RSI hebben of “gewoon” drukbezet CEO zijn van hun eigen leven: geen omweg AUB is de boodschap. Kon het allemaal maar zo simpel als “Abracadabra zei u? Ja geef mij Abracadabra, gratis of goedkoop, en zorg dat de databescherming in orde is en dan zal ik het per kerende bevestigen en vervolgens vol vertrouwen doorgaan met mijn leven.” [Het A-stad project lijkt alvast in die richting te gaan: “Als je op je profiel aangeeft dat je een huis bezit, zal je spontaan door de stad op de hoogte worden gebracht van bepaalde renovatiepremies waar je recht op hebt” zegden Gerrie Smits en Michaël Thys in de Standaard van 2014-01-11 (p. 38). Benieuwd!]

Des mensen : lettergrepen inslikken, afko’s sms’en, olifantenpaadjes nemen …

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Discussie 1: overheidscampagnes als slaappillen?

In welk bedje zijn overheidscampagnes ziek? Om te beginnen zijn er te veel (wat wil je, met zoveel beleidsniveaus en ministers?), waardoor de mediadruk per campagne verpietert tot onder een niveau dat een minimale zichtbaarheid waarborgt. Jammer genoeg worden de beperkte investeringen ook niet gecompenseerd door creatieve impact. Ik vraag me soms af bij welke reclamebureaus onze overheden hun slaapverwekkende campagnes blijven vinden? En dat in een land met een creatieve gemeenschap die op alle internationale podia belangrijke onderscheidingen krijgt. Ten slotte is er het povere conversatiegehalte van de betrokken campagnes. Van enige interactie met de betrokken doelgroepen, bijvoorbeeld via de sociale media, is geen sprake.

Waar de federale overheid niet thuis geeft als het aankomt op de evaluatie van eigen campagnes, gaat de Vlaamse regering daar wel op in, ergens diep verborgen in haar jaarverslag 2012. De kritiek is striemend: de externe campagnes krijgen een schamele 5 op 10 van de eigen beleidsmedewerkers en communicatiespecialisten. Onduidelijke strategie, flinterdunne creatie en onbestaande opvolging van de resultaten, klinkt het vernietigende eindoordeel.

Natuurlijk zijn er ook oplossingen, maar daarvoor is visie en daadkracht nodig. En die gedragen moet worden door regeringsleiders en topambtenaren. Zolang communicatie met de burger voor hen een futiele bijzaak is, zal er maar weinig veranderen. Ik permitteer mij om met mijn bescheiden ervaring enkele aanbevelingen te formuleren. […]

Marc Fauconnier schreef ook vier aanbevelingen; u kunt die daar lezen …

Wat is uw mening over meer streven naar communicatiestrategieën “per groot maatschappelijk thema”? Werken overheden wel genoeg met raamcontracten? Wat denkt u als u de kritiek leest over een “verpieterde mediadruk” die leidt tot “onvoldoende zichtbare campagnes” met een gebrekkige “creatieve impact” en “te pover conversatiegehalte”? Wat denkt u over uitdagingen als het verbeteren van de strategie van overheidscampagnes of het beter opvolgen van campagneresultaten?

Graag uw reacties hieronder …

Getagged , , , , , , , , , ,

Aanvulling over Nudge

Detail uit de omslag van de Engelstalige editie van Nudge van Sunstein & Thaler bij Yale UP.

Een aanvulling wat betreft Nudge“… Ik pleit(te hier), voor alle duidelijkheid, niet voor massale en ongenuanceerde nudging maar wel om als overheid goed na te denken over je doel & middelen eens je hebt vastgesteld dat de information overload een feit is, ja Babelse proporties aannemen kan, waar die objectieve overheidsinformatie van ons niet meer door geraakt als die louter cognitief georiënteerd is. En waar niet-volgehouden prikkels, hoe creatief ook, inderdaad niet meer volstaan om mensen grondig te informeren laat staan sensibliseren of om hun automatisch gedrag (term opgepikt bij Bert Pol) te doorbreken. Alsof de aandacht overal voor het grijpen ligt.

Lees verder

Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
%d bloggers liken dit: